Ήμασταν στο Ναύπλιο για επίδειξη Σημαίας και έρχεται σήμα από το Στόλο να πλεύσουμε πάση δυνάμει στο Φάληρο γιατί γίνονταν η αλλαγή πρωθυπουργού και αναλάμβανε ο Ανδρουτσόπουλος. Μόλις φτάσαμε και φουντάραμε απομονώσαμε το πλωριό καζάνι και βγήκαμε επάνω για τσιγάρο. Κοιτάω την Τσιμινιέρα και βλέπω να βγαίνει άσπρος καπνός, και λέω στα παιδιά "απομονώσαμε ρε η όχι;". Αμέσως σημάναμε συναγερμό και κάλεσα αμέσως τον Σημαιοφόρο Ταρταράκη (Μηχανικός).
Κάναμε τις απαραίτητες προετοιμασίες και από τις δυο καθόδους και με εντολή του ανοίξαμε τη μια και πρώτος εγώ και πίσω μου αυτός κατεβήκαμε κάτω.
Δεν βλέπαμε τίποτε και με τη μάνικα στα χέρια προσπαθούσαμε να σβήσουμε τη φωτιά που ήταν στον φανη του καζανιού. Εκεί όμως υπήρχαν και πρίζες 440V. Όπως γύρισα τη μάνικα προς τα εκεί (δεν βλέπαμε τίποτε) τρώω ένα κτύπημα και με κολλάει στο μπουλμέ. Μας έβγαλαν επάνω με σχοινί που είμασταν δεμένοι, αφού είχαμε σβήσει τι φωτιά μισολιπόθυμοι. Την άλλη μέρα Ο Κυβερνήτης έκανε κλήση στο επίστεγο και μας απένειμε την Εύφημο Μνεία, σε μένα στον Ταρταράκη και έναν ακόμη που δεν θυμάμαι.
Τάσος Δέλιος (Κελευστής Μηχανικός)
