Εποχή Υπάρχου Θεμελίδη, δεν θα ξεχάσω ποτέ την συμβουλή του, με βαριά φωνή:
-Βρε γιατρέ, με νέους ναύτες έχεις να κάνεις, και όχι με τον Αϊνστάιν εδώ μέσα, σύνελθε!!!
Λοιπόν, την εποχή εκείνη, άρχισαν να έρχονται όλο και περισσότεροι στο Ιατρείο για την πρωινή εξέταση, 10 και 15 και μερικές φορές 20 άτομα κάθε μέρα. Ξεκίναγα το Ιατρείο στις 8.30 με 9 το πρωί αν θυμάμαι καλά και τελείωνα 10 και μισή και 11μιση μερικές φορές, -νέος γιατρός, έκανα πλήρη ιατρική εξέταση, πολλές φορές ζητούσα εργαστηριακές εξετάσεις στο ΝΝΑ ή το ΝΝΠ ή ακόμα και εξέταση από ειδικό γιατρό στο ΝΝΣ, ..χάος !
Δίπλα στο Ιατρείο ήταν το Οπλονομείο, οπλονόμος τότε ο μακαρίτης ο Ρογδάκης. Πολλά χρόνια στον στόλο και έμπειρος, προσπάθησε αρχικά να μου εξηγήσει ότι πιθανότατα λουφάρουν έτσι, και αντί να πάνε στην εργασία τους, απλά κάνουν χαβαλέ οι περισσότεροι, περιμένοντας έξω από το Ιατρείο. Φυσικά εγώ τότε, νέος γιατρός και άπειρος στο πνεύμα αυτό, υπερτιμώντας το Ιατρικό κομμάτι και κακώς υποτιμώντας το στρατιωτικό, μέσα στην νεανική απειρία μου, 26 χρονών και… 2 χρόνια στο Ναυτικό εκ των οποίων μερικοί μήνες στο ΝΑΥΑΡΙΝΟΝ, ούτε που τον άφησα να συνεχίσει.
- Σε παρακαλώ είμαι γιατρός και είναι δική μου ευθύνη και αρμοδιότητα, του απάντησα,
- Μα βρε γιατρέ, κοπάνα κάνουν οι περισσότεροι, μου απαντούσε, αλλά που να τον ακούσω...
Ο μακαρίτης ο Μπενετάτος, με τον οποίον κάναμε παρέα και εκτός Ναυαρίνου, μού λέει μια μέρα σ΄ενα μπαράκι , μεταξύ βραδυνής Μπύρας και ...διαδικασίας καμακιού,
- Ρε σύ Νίκο, τόχεις διαλύσει το μαγαζί, σε δουλεύουν οι περισσότεροι, κοπανατζήδες είναι. Προβληματίστηκα, και από την επόμενη μέρα εφάρμοσα το εξής σχέδιο: Λέω στον Νοσοκόμο, ίσως θα το θυμάται,
- "ψυθίρισε" , κάθε μέρα να έρχονται 3 κοπανατζήδες, κανονικά, να μου το λένε και θα τούς βγάζω ελεύθερους υπηρεσίας…
Λοιπόν, σε 2-3 μέρες, έγινε το ...θαύμα : Ασθενείς 3-4 όπως ήταν η κανονική ροή και παλιότερα, και 3 ναύτες κάθε πρωί, - μόνον 3 !, έρχονταν και μου έλεγαν ότι θέλουν να βγούν ελεύθεροι υπηρεσίας ! Δεν μου παραπονέθηκε κανείς Αξιωματικός ή υπαξιωματικός γι' αυτό, το ήξεραν και το αποδέχθηκαν; δεν το πήραν χαμπάρι;
Όταν αναπολώ το Α/Τ Ναυαρίνον, και την πραγματικά ωραία εκείνη εποχή, - πάντα πολύ αργότερα εκτιμούμε κάποιες στιγμές προηγούμενες που ζήσαμε.., - έρχεται αυτή η ιστορία στην σκέψη μου !!!
Νίκος Κρεμμύδας