Μάρτιος 1974. Είχα δεν είχα είκοσι μέρες στο καράβι (στραβάδι) και δεν ήξερα ούτε να το περπατήσω που λέει ο λόγος. Όλες αυτές τις μέρες, στα πλαίσια της εκπαίδευσης μου, προσπαθούσα να μάθω τα μηχανήματα και τα δίκτυα του πρυμνιού μηχανοστασίου όπου ήμουν διηρημένος. Ένα πρωινό ήμουν στο μηχανοστάσιο και έβγαζα ένα δίκτυο με δάσκαλο τον Αυδίκο (Ναύτης Μηχανικός). Κάποια στιγμή χτυπάει το τηλέφωνο.
Εγώ απέφευγα να απαντήσω φοβούμενος, ότι δεν θα μπορέσω ούτε καν να καταλάβω τη θέλουν, μη γνωρίζοντας την ορολογία της εγκατάστασης, πόσο δε να μου ζητήσουν να κάνω και κάποια ενέργεια. Ο Αυδίκος προσποιούμενος ότι έχει δουλειά δεν απαντούσε. Τότε αναγκάστηκα να απαντήσω εγώ.
Όταν σήκωσα το τηλέφωνο ακούω κάποιον να μου λέει "Δόκιμε πάρε ένα μπουγέλο και γέμισέ το θερμοδοχείο νερό". Στην αρχή σάστισα και άρχισα να ψάχνω για μπουγέλο. Ο Αυδίκος άρχισε να σκάει στα γέλια. Σε κάποια στιγμή συνήλθα και θυμήθηκα αυτά που έμαθα στη σχολή μηχανικών για το τι είναι το θερμοδοχείο και τότε κατάλαβα ότι κάποιος μου έκανε πλάκα. Αυτός ο κάποιος ήταν ο Λαμπίρης (Σερίφης) που στη συνέχεια γίναμε φίλοι.
Αυτή ήταν η πρώτη πλάκα που "έφαγα" στο Ναυαρίνο, κάτι που συνηθιζόταν να γίνεται σε όλους τους νέους.
Το Θερμοδοχείο είναι ένα κλειστό δοχείο μέσα στο οποίο γίνεται η απαερίωση, προθέρμανση και αποθήκευση του τροφοδοτικού νερού, πριν αυτό διοχετευτεί στο καζάνι με τις αντλίες Booster και τροφοδοτική μέσω του οικονομητήρα.
ΒΑΣΙΛΑΚΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ