Το πλοίο ήταν σε σκοπούν και όλο το πλήρωμα ST/BY. Κάποια στιγμή διαπιστώνουμε παντού καπνούς. Έρχεται σήμα, τα πλοία που έχουν σκοπούν να βγάλουν αγήματα πυρκαγιάς. Εγώ, ως Ε/Β και ο επικεφαλής Αξιωματικός, αρχίζουμε την προετοιμασία. Φορεία, τσεκούρια καταδυόμενες αντλίες κτλ. και ξεκινάμε με τα πόδια να τρέχουμε στα πρώτα μέτωπα της φωτιάς. Περιττό να σας πω ότι γινόταν χαμός. Τα ρυμουλκά είχαν αρχίσει να βγάζουν στη ράδα όλα τα πλοία, για την αποφυγή ζημιών.
Αφού όλη τη μέρα σβήναμε εστίες φωτιάς, χάσαμε βέβαια μέσα σ'αυτον τον χαμό τον εξοπλισμό μας, έπεσε η νύχτα και μας μαζεύουν όλους και με αυτοκίνητο μας πηγαίνουν στη ΛΕΡΟ ( Αποθήκες Πυρομαχικών).
Εκεί να δεις τρομάρα! Η φωτιά να κατεβαίνει από το βουνό και να φτάνει στις αποθήκες των πυρομαχικών. Προλάβαμε και ανοίξαμε την Κατάκλιση με νερό στις αποθήκες των πυρομαχικών και αρχίσαμε να μαζεύουμε φορητό οπλισμό και σφαίρες που υπήρχαν στα Φυλάκια. Εν τω μεταξύ η φωτιά συνέχιζε το καταστροφικό της έργο. Η επόμενη κίνηση μας ήταν να βρούμε ένα… ασφαλές μέρος για να προστατευθούμε από πιθανή έκρηξη. Βρήκαμε κάτι μικρές στοές δίπλα στη Θάλασσα και περιμέναμε να δούμε τι θα γίνει. Εν τω μεταξύ βρισκόμαστε στη δεύτερη μέρα της φωτιάς και δεν έχουμε φάει ούτε πιει τίποτα. Απόφαση στιγμής να βρούμε κάτι προς πόσην και βρώσιν. Παίρνουμε τα τσεκούρια και πηγαίνουμε στην καντίνα που ήταν λίγο πιο πέρα. Σπάμε το λουκέτο και ανοίγουμε το ψυγείο για λίγο νερό. Μεγάλη απογοήτευση! Μόνο σοκολάτες είχε μέσα. Πήραμε μερικές, αλλά νερό; έρχονταν υδροφόρες, τρέχαμε πίσω τους και γεμίζαμε το κράνος και πίναμε από εκεί. Για καλή μας τύχη η φωτιά σταμάτησε στη θάλασσα αφού πέρασε πάνω από όλες τις αποθήκες πυρομαχικών. Όπως λέγανε μετά, σε περίπτωση που γινόταν έκρηξη θα τιναζόταν μέχρι και η Αθήνα κι εμείς ψάχναμε καταφύγιο 20 μέτρα μακριά από τις αποθήκες. Παναγία μου!!!! Μετά από δυο μέρες ταλαιπωρίας γυρίσαμε να πάμε στο πλοίο, αλλά που; Όλα ήταν στη ράδα. Τελικά, μας πήραν οι ΠΑΚ και παραδώσαμε όλο το φορητό οπλισμό που είχαμε στην κατοχή μας.
Αργότερα μάθαμε ότι η φωτιά είχε ξεκινήσει από Φ1 που ήταν τα σκουπίδια.
Εκείνη τη φορά τη γλυτώσαμε πολύ φτηνά. Φαντασθείτε να γινόταν έκρηξη θα είχε ισοπεδωθεί όλο το λεκανοπέδιο.
Τάσσος Δέλιος (Κελευστής Μηχ.)