Είναι Ιανουάριος 1975 , το πλοίο επισκευή στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Κάνει πολύ κρύο και όλοι ναυτες/υπαξιωματικοί μετά το βραδυνό φαγητό είναι μαζεμένοι στην τραπεζαρία πληρώματος. Μια ομάδα υπολόγων το έχει ρίξει στα χαρτιά, έτσι για να αλλάξουν χέρια μερικά από τα λιγοστά χιλιάρικα του μισθού. Η ώρα έχει περάσει τα μεσάνυχτα και το παιχνίδι στο φούλ. Δίπλα στο τραπέζι των υπολόγων υπάρχει ακόμα το χριστουγεννιάτικο δέντρο που είχαμε φτιάξει απο ένα μεγάλο κλαδί πευκου και είναι γεμάτο με βαμβάκι για ντεκορ χιονιού.
Σε κάθε μοίρασμα, ένας υπόλογος άναβε τσιγάρο και για αστείο όλο πλησίαζε τον αναπτήρα στα κλαδιά του δέντρου. Το κακό δεν άργησε να γίνει, όπως ήταν ξερό το πεύκο, με τα λαμπάκια και με τα βαμβάκια, σ' ένα λεπτό είχε γίνει λαμπάδα. Παίρνουν φωτιά τα χρώματα του μπουλμέ και ένας μαύρος πυκνός καπνός γεμίζει όλο τον χώρο. Αφού σβήνουμε την φωτιά, η τραπεζαρία και οι μπουλμέδες είναι σαν την πίσσα. Όλοι ξεκινούν τον καθαρισμό και την αποκατάσταση των ζημιών, με ό,τι καθαριστικά υπήρχαν στο πλοίο για να μην γίνει γνωστό το συμβάν. Το αποτέλεσμα χειρότερο, η μαυρίλα δεν έφευγε με τίποτα. Ξημέρωνε και θα άρχιζε η επιστροφή του κόσμου. Κάποιος υπόλογος δίνει την εντολή σαν μοναδική λύση να βάψουμε όλη την τραπεζαρία. Μέχρι το πρωί όλα είχαν αποκατασταθεί και έτσι το γεγονός δεν έγινε γνωστό, διαφορετικά θα ήμασταν στην Ψυττάλεια ακόμα...!!!
ΚΥΡΙΑΚΑΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ