Α/Τ Ναυαρίνο 1976-77. Το πλοίο γεμάτο από ποντίκια. Τα γνωστά φάρμακα δεν μπορούν να τα εξολοθρεύσουν, στούφα δεν μπορεί να γίνει γιατί το καράβι ήταν στην ενέργεια και δεν μπορεί να διώξει το πλήρωμα, κι έτσι ο Ύπαρχος αναγκάζεται να εφαρμόσει την γνωστή από παλιά συνταγή: Με κάθε ποντίκι μια μέρα άδεια, ή για τους τιμωρημένους σβύσιμο μιας στέρησης εξόδου. Έτσι αποκαλύφθηκε το ταλέντο του μεγάλου ποντικοκυνηγού, Διόπου Χατζη... (δυστυχώς δεν θυμάμαι όλο το όνομά του).
Ο άνθρωπος αυτός μπορούσε να μένει ώρες ακίνητος στο σκοτάδι, να παρακολουθεί τα δρομολόγια των ποντικών στην τραπεζαρία κυρίως και την κατάλληλη στιγμή να επιτίθεται και να τα εξοντώνει. Καθάρισε το πλοίο από τα ποντίκια, έσβυσε όλες τις ποινές του (ήταν από τα ζωηρά παιδιά), πούλαγε ποντίκια σε τιμωρημένους ναύτες, (ο Ύπαρχος το ήξερε αλλά έκανε το κορόιδο) και εξασφάλισε καθημερινή εξόδου όσο το πλοίο ήταν στον Ναύσταθμο, γιατί ο Ύπαρχος έπρεπε να τηρήσει το λόγο του. Είχε ανακαλύψει μέχρι και τη φωλιά των ποντικών που ήταν στον άχρηστο ψύκτη της τραπεζαρίας και έφερε ένα κουτί γεμάτο μωρά ποντικάκια.
Κάποτε εκείνη την περίοδο θα γίνονταν εκλογές. Ο Δίοπος με την καθημερινή εξόδου άρχισε να πηγαίνει στο εκλογικό κέντρο του κόμματος που προτιμούσε, κάπου στην Αργυρούπολη, ή Ηλιούπολη και να προσφέρει τις υπηρεσίες του. Κάποιος από τα αντίπαλα κόμματα τον κάρφωσε και το θέμα έφτασε στη Βουλή με ερώτηση Βουλευτού, ότι τάχα το Ναυτικό κάνει διακρίσεις. Αναστατώθηκε το ΓΕΝ, ψάξανε, βρήκανε, πήρανε τηλέφωνο τον Κυβερνήτη που δεν ήξερε τίποτα, ο οποίος αναστατωμένος με πήρε τηλέφωνο στην Αγγλία όπου βρισκόμουν με άδεια, να μάθει τι συμβαίνει. Του εξήγησα, και αυτός με τη σειρά του το ΓΕΝ και το ΓΕΝ μέσω του Υπουργού τη Βουλή. Όλοι όπως έμαθα αργότερα το ρίξανε στην πλάκα, αλλά μας έδωσαν εντολή να σταματήσει να βγαίνει ο Δίοπος καθημερινά και φυσικά να μην ξαναπατήσει στο εκλογικό κέντρο." Αν κάποιος που υπηρετούσε τότε στο πλοίο θυμάται το επεισόδιο και το όνομα του Διόπου και που βρίσκεται τώρα, θα είχε ενδιαφέρον να μας ενημερώσει"
Κ.Μητάκος